Hoće li ostati teško biti Srbin i u 21. veku? Hoće, isto koliko i u prethodnim vekovima! Ali, koliko je teško, još više je veličanstveno i praktično, jer je u Srpstvu sadržana sva naša istorijska veličina i način opstanka. Uzvišena lepota naše istorije, već i konkretna praktična dimenzija organizacije društvenog života.

Tumačenje istorije na osnovu ekonomije nije valjano. To tumačenje korisno je za ona društva koja kao najvažniji cilj imaju ekonomiju, kao što je moderno društvo. Dublji uzrok nije kapitalističko korišćenje ekonomije, već „duh“ kapitalizma.

Veliki je raskorak između zdravorazumskih pogleda na politička rešenja (da za sad izostavimo ekonomska) naroda koji mora da trpi, i pogleda njegove elite koja mu sudbinu određuje. Naravno da je najveći izazov rešavanje kosovskog političkog čvora.

Više od polovine silovatelja su bosanski Srbi, ostalo su Hrvati i muslimani - stoji u izveštaju prema mišljenju Evropske istraživačke komisije, iako "izuzev tog broja nema nikakvih drugih podataka".

FBiH obično slijedi politiku SAD i islamskih zemalja, a Izetbegović i Komšić se nađu u nedoumici samo kada se Arapi drznu da ne poslušaju Amerikance. RS pak obično slijedi politiku Rusije i EU, ali kada dođe do neslaganja Moskve i Brisela, kao sada povodom Ukrajine, u Banjaluci nema nedoumica.

Po dolasku „DOS-a“ na vlast, građanima Srbije je na „ruševinama“ zatečene politike ponuđen bolji život i tada najavljivani skori ulazak u Evropsku uniju bio je garancija prosperitetne ekonomije i svetlije budućnosti. Naravno, „velikosrpstvo“ je počišćeno preko noći.

U istoriji crkvene i državne diplomatije teško je naći primer koji se može uporediti sa doslednom i dugogodišnjom diplomatijom Save Nemanjića, na njegovom putu od monaha do arhiepiskopa, koja je dovela do samostalne SPC i do slobodnog srpskog kraljevstva.

Aktuelni društveni procesi u velikoj meri obesmislili su i poništili sve „stare“ podele (na levicu i desnicu, komuniste i antikomuniste... ) i nametnuli novu – na globaliste i antiglobaliste. Nije li onda trenutak da se antiglobalisti ujedine?

Kada smo poslednji put čuli glas crkve u poslovima koji nisu baš državni. Recimo, da kažu nešto o nasilju u školama i porodici, korupciji i gramzivosti, neku reč utehe za nezaposlene i bolesne... Jok, slabo ih to zanima, za razliku od pastve koju to i te kako zanima.

Najveće sile kao što su Kina, Rusija, Indija i većina država Latinske Amerike, Afrike i Azije, odbile su da se ukrcaju na taj voz koji predvode SAD i UN. Sve dok Srbija ne prizna kosovsku nezavisnost, te države neće promeniti mišljenje.