Srbija nema iskustva u modernoj, dugoročnoj i demokratskoj nacionalnoj politici. Za deo naše političke elite tokom proteklih dvadeset godina, briga o srpskom narodu u regionu je jedna zamorna i dosadna maskarada.

Sa pravom je kazano da je ekonomska kriza povezana i sa političkom krizom; kao i to da nepoštovanje međunarodnih prava i ignorisanje Povelje Ujedinjenih nacija o ljudskim pravima - kao i gaženje pravde uopšte, rađaju političku krizu, a ova ekonomsku krizu i finansijski haos.

Čitav dvadeseti vijek, kada je i došlo do otjelotvorenja jugoslovenske integralističke ideje, možemo uopšteno rekapitulirati kroz dva suprotna procesa koja su se smjenjivala: konstrukcije i dekonstrukcije, gradnje i razgradnje.

Vijeće staraca, poznato kao Srpska akademija nauka i umjetnosti (SANU), mozak je savremene Srbije. Krojači srbijanske političke zbilje. Oci ratova. Inspiratori etničkih čišćenja i brojnih zločina. Sanjači o Velikoj Srbiji sa opakim perima u ruci.

Ne može se tvrditi da su četnici i partizani „imali svoje verzije zbivanja u Jugoslaviji”, kako navodi akademik Mihailo Marković, jer je odnos oba pokreta prema stvarnosti određivao okupatorski neprijateljski odnos prema Srbima kao narodu.

Svi njegovi prethodnici su prijetili razvlašćivanjem entiteta, centralizacijom i unitarizacijom da bi demoralisali narod i obeshrabrili rukovodstvo, a proizvodili su bumerang efekat - nacionalni refleks samoodbrane i okupljanje oko jakog lidera. Hil je lukavo krenuo obrnutim putem.

I napolju i ovde isuviše često je izostajalo čak i elementarno ljudsko i moralno uvažavanje izvanrednog doprinosa srpskog naroda u ratnoj pobedi 1945. godine. Trivijalizovane formule dnevne politike i ideologije, ponekad zažarene do usijanja, potirale su taj doprinos i na neki način vezivale ruke Srbiji.

Mogućnosti za održavanje takvih izbora u RS se nekako mogu i iznaći u političkoj praksi, dočim se vanredni izbori na nivou BiH ne bi mogli održati bez promene Izbornog zakona BiH, jer taj zakon uopšte ne predviđa mogućnost održavanja vanrednih izbora.

Masovna podrška koju je Milošević dobio počela je da se topi zbog njegovog kalkulisanja i sklonosti  zakulisnim radnjama, a i kada je postalo očigledno da u svoje okruženje prima ljude koji nemaju ugled.

Poštujući elementarnu ljudsku logiku i elementarnu crkvenost, činilo mi se najnormalnijim da - ako je već tu molba prvoga među nama, njegovom rukom potpisana, u šta smo se svi uvjerili i jednodušno prihvatili - molbu staroga, svetoga i nemoćnoga oca uvažimo.