Prolazi nekoliko dana, a u Hrvatskoj  se događa novi “Maksimir”: na utakmici između Hajduka i Osijeka u Splitu, dok jedna strana tribina počinje uzvik: “Za dom...”, druga ga prihvata: “Spremni!”, a treća urla: “Ajmo, ajmo, ustaše”... Istina, još niko ne pominje Srbe i vrbe, ali četvrta tribina peva “ Boj se bije, boj se bije”. 

Na kraju, ali ne najmanje važno, pitanje je da li bi nas NATO uopšte primio u članstvo, sve i kada bismo ih molili. Jer alijansa funkcioniše na konsenzualnom načelu, s pravom veta svake članice.

Ne mislim da je status najvažniji. Ne postoji nijedan razlog za žurbu, već samo kako ćemo što pre da rešimo kriminal i siromaštvo, sve ostalo je stvar razgovora i dogovora i oni ne smeju da budu vremenski limitirani. A da ja sada u žurbi platim račun Vučića i Tačija, to nema šanse

Novak Đoković – spinuju „botovi i pacijenti” – puki je „eksponent multinacionalnog kapitala”, „multi-kulti lutka bez vere i nacije”. Van uloge koja mu je propisana, njegova veza sa Srbijom je samo interesna i krupnosopstvenička.

Vojvoda Marko je dostojanstveno trpeo sve te uvrede i poniženja. Sa druge strane, knjaz i kamarila oko njega nisu mogli da idu do kraja u obračunu sa tako popularnim čovekom. Marka nisu mogli da uhapse zbog korupcije, ili da ga proteraju kao druge istaknute vojvode iz tog rata.

Kada je riječ o dokazima zasnovanim na DNK, koji su za Tribunal u Hagu imali presudnu ulogu za tvrdnje o navodno hiljadama strijeljanih Bošnjaka, u jurisprudenciji i forenzičkoj medicini je poznato da uzimanje DNK uzorka od nekog živog lica i njegovo upoređivanje sa DNK uzorkom lica koje je preminulo, može biti od pomoći samo u identifikaciji preminulog lica

Ko Te je ovlastio, g. AV da iz svog snobovskog, evroslinavskog, nesmislenog i bezkičmenog provincijalizma i pustopraznog srljanja u Evropu – izdaješ i predaješ ili prodaješ Srpsko Nebozemno Kosovo i Metohiju? 

Kada se vulgarnoj moći i onom "institucionalnom" (čitaj: dehumanizovanom) pripiše autoritet ultimativne i odlučujuće instance, na što se priprema Lekić, onda se sve, najblaže rečeno, svodi na populizam impotentne želje. U konačnom, Vilijam Blejk bi pak rekao: „Ko želi, a ne djela, rađa kugu“!

U Ustavu Bosne i Hercegovine nema borbene demokratije, i nikakvog uporišta za inkriminaciju jednostavnog negiranja genocida, kao što nije bilo uporišta za inkriminaciju u Španiji

Carigradska patrijaršija, u svojoj opijenosti postmodernističkom Moći da uspostavlja istoriju i pojmove, ukida samu sebe. I zato je vrlo bitno da joj se ne vjeruje. Da se Carigrad odbrani od sebe samog, od postmoderne angažovane kvazi-teologije Carigradske patrijaršije. Carigrad nije Fanar, Fanar nije Carigrad